صدام که برای فرار از شکست در جبههها استراتژی بمباران شهرها را با شدت بسیاری دنبال میکرد، طوری برنامهریزی کرده بود که مردم ایران در راهپیمایی روز ۲۲ بهمنماه شرکت نکنند. پیشتر نیز بعثیها نشان داده بودند؛ هیچ ارزشی برای جان غیرنظامیها قائل نیستند و بمباران راهپیمایی روز ۱۵ خرداد سال ۶۳ از جمله این موارد بود جوان آنلاین: تقریباً از اواسط بهمن سال ۶۵ مشخص شده بود که عملیات کربلای ۵ به نفع ایران به اتمام خواهد رسید. هرچند ایران نتوانسته بود به همه اهداف خود در این عملیات برسد، اما شکستن دژ شلمچه که بزرگترین دژ دفاعی عراق در مناطق عملیاتی بود، کمر دشمن را در این مقطع از جنگ شکست. اما واکنش بعثیها به این شکست بزرگ، بمباران شهرها و سپس طلب کمک از دیگر کشورهای عربی بود.
موشک باران شهرها
در بهمن ماه ۱۳۶۵ پس از اینکه صدام از شکست رزمندگان در جبهههای جنگ مأیوس شد، اقدام به بمباران گسترده چند شهر پرجمعیت کشورمان کرد. در این بمبارانها غیر از حملات هوایی از حملات موشکی نیز استفاده شد. بعثیها هم در دی ماه و هم در بهمن ماه چند حمله هوایی و موشکی به شهرهایی، چون تهران، تبریز، اهواز، اصفهان، خرم آباد، قم و ایلام انجام دادند که در جریان این جنایت جنگی، صدها نفر از هموطنانمان شهید و مجروح شدند. تقریباً از اواخر دی ماه تا اوایل بهمن ماه ۶۵، دشمن به صورت مرتب شهرهای مرزی و سپس شهرهایی در عمق ایران را مورد هدف قرار میداد تا بلکه از فشار رزمندگان در جبههها بکاهد. این عملیات که به آن جنگ شهرها میگفتند، پیشتر هم از سوی دشمن رخ داده بود، اما در جریان کربلای ۵ جنگ شهرها به شکل کم سابقهای انجام گرفت و منجر به تلفات غیرنظامی بسیاری شد.
تلاشهای بینالمللی
در کنار بمباران شهرها از سوی ارتش بعث عراق، رژیم صدام تلاش زیادی نیز در سطح بینالمللی کرد تا بلکه خود را نجات دهد. برگزاری نشست سران کشورهای اسلامی در کویت که اوایل بهمنماه و موازی با پیروزیهای رزمندگان در کربلای ۵ بود، از جمله این تلاشها به شمار میرود. در این نشست دبیرکل وقت درخواست کرد تا بنبست بین دو کشور ایران و عراق شکسته شود و بین آنها آتش بس برقرار شود. سالها بعد عمان فاش ساخت چطور دولت وقت عراق که از شکستهای کربلای ۵ ناامید شده بود، از کشورهای عربی درخواست میکرد تا بین عراق و ایران پادرمیانی کنند و این کشور را از شکست رهایی دهند.
شکست استراتژی دشمن
صدام که برای فرار از شکست در جبههها استراتژی بمباران شهرها را با شدت بسیاری دنبال میکرد، طوری برنامهریزی کرده بود که مردم ایران در راهپیمایی روز ۲۲ بهمنماه شرکت نکنند. پیشتر نیز بعثیها نشان داده بودند که هیچ ارزشی برای جان غیرنظامیها قائل نیستند و بمباران راهپیمایی روز ۱۵ خرداد سال ۶۳ در بانه یا بمباران روز ۱۱ بهمنماه ۶۵ در میانه یا ۱۲ بهمن ماه در همین شهر (میانه) که مدارس را نشانه گرفته بود، همگی جنایاتی بودند بعثیها روزهای خاص سال را در نظر گرفته و تجمع و راهپیمایی مردم در چنین روزهایی را بمباران کرده بودند؛ لذا در سال ۶۵ این بیم میرفت که راهپیمایی روز ۲۲ بهمن، مورد هجوم هوایی دشمن قرار گیرد. با این وجود مردم ایران در تهران و دیگر شهرهای کشور به خیابانها آمدند و سالروز پیروزی انقلاب اسلامی را گرامی داشتند. این خیزش عظیم مردمی باعث شد؛ تا جنگ شهرهای دشمن یکبار دیگر شکست خورد و با تثبیت پیروزی رزمندگان در جبههها، کربلای ۵ با موفقیت به پایان برسد.